The Hole (2009) OCR 23.976 fps runtime 01:32:18
โธ่เอ๊ย
แม่ฮะ เดนสบถว่าห่าฮะ
อย่าพูดคำหยาบ เดน
ไหนบอกมันจะไม่ต่าง
จากที่เก่านักไงครับ
ไม่ต่างแน่ พอเราย้ายของเข้าบ้านเสร็จ
ใช่ ยกเว้นแค่เวลาจะไปหาเพื่อนที
ผมคงต้องเดินไป ซัก 2 พันไมล์
เดี๋ยวลูกก็ได้เพื่อนใหม่ๆ ที่ดีๆ
ผมอิ๊บห้องใหญ่สุด
โธ่
ต๊าย ใครนะใจดีจังเลย
น่ารักชะมัด ป้าบีอบพายให้เราแหง ว่ามั้ย
เมื่อกี๊เห็นมีห่วงอยู่ ไปเล่นกันเหอะ
เดน
- นายนี่ อะไรนักหนาวะ - ไปเล่นกัน
ไปสนุกเถอะไป๊
มาลูก แม่เล่นด้วยเองที่รัก
ช่างเถอะฮะ
นี่คือการเปลี่ยนแปลง สำหรับลูคัสด้วย โอเค้
- ล้อเล่นรึเปล่าครับเนี่ย - เปล่า แม่ไม่ได้ล้อเล่น
แม่แค่ส่งเข้าห้อง เปิดการ์ตูนให้ดู
เขาก็โอเคแล้วครับ
รึไม่ลูกก็สละเวลา เล่นกับน้องให้มากขึ้น
ไหนลูกว่าไง
ขืนมากกว่านี้ ผม..บีบคอเขาตายแน่
เกิดอะไรขึ้นกับเดนลูกแม่ ที่เคยวาดภาพ...
สายรุ้งกับผู้คน หน้าตาแย้มยิ้มเนี่ย
ผมโตแล้ว
จริงง่ะ
ขอร้องลูกอย่าระบายกับลูคัส โอเค้
ไม่ใช่ความผิดของเขา ที่เราต้องย้ายมา
แม่จำเป็นจริงๆ แม่ไม่กล้าเสี่ยง
แม่เสียใจ เรื่องเพื่อนๆ ของลูก
เสียใจเรื่องที่เรา ต้องย้ายบ้านอีก
แต่หนนี้ แม่อยากให้มันลงตัวจริงๆ
และอยากให้ลูกช่วยแม่ ทำให้มันลงตัว
นั่นหมายถึง เลิกมีเรื่องชกต่อย เลิกมีปัญหาใน ร.ร.
แม่อยากให้ลูก ดีกว่าหลายๆ สิ่ง ที่ลูกเคยเห็นมา
หมายความว่าไงไม่ทราบครับ
แปลว่าแม่ อยากให้เรามีความสุข โอเค้
ชีวิตเรา 3 คน ควรมีความสุขยิ่งกว่าเก่า
เยี่ยม
ไม่เลวเท่าไหร่เนอะ
- เราทำให้มันเวิ้ร์คได้มั้ย - ไม่ฮะ
ท้ายรถยังเหลือลัง อีกลังจ้ะ
ฮะ
- นี่ใช่มั้ย - จ้ะ นั่นละ
- ฮะ - ระวัง
- แม่ - เดน ลูกหยิบมาทำไมเนี่ย
ไว้ดัดนิสัยลูคัส ให้หายกลัวหุ่นตัวตลกไง
- ปากมอม - แม่ ลูคัสพูดว่าปากมอมครับ
ลูกกำลังทำตัวไร้สาระ ต่อหน้าเพื่อนบ้านใหม่ของเรานะ
ไงก็ดูดีกว่า คุณไฮแอ็ท
ตอนนุ่งแต่กางเกงใน เดินท่อมๆ กลางถนนคลาร์ก ว่ามั้ย
เฮ้เดน จะให้ขนซีดีโจน้าส บราเธ่อรส์ ของนายไปไว้ตรงไหน
อย่าหาเรื่องอีกเลยเรา
ชินแล้วฮะ
นั่นเอาไว้ในห้องใต้ถุนจ้ะ
- ขอบคุณ - โอเค
ทำไมแม่ ต้องโอ๋เขาเหลือเกินครับ
อิจฉาเหรอเรา
- ไม่เป็นไรใช่มั้ยหนู - ฮะ
คุยกะเขาเถอะน่า เขาก็ขอโทษแล้วไง
ฉันกับเขา จบกันแล้วย่ะ
เห็นเธอพูดงี้มา ตั้งแต่ ป.5 แล้วนะ
ใช่ ฉันรู้
เสร็จฉันละ
ไม่ต้องแกล้งทำ จะจับฉันโยนลงน้ำเลยอดัม
- ไม่ตลกนะจูลี่ - โทษที
โอเค มีปัญหาอะไรโทรหาแม่
แต่อย่าสร้างปัญหา จะดีที่สุด ลูกจะได้ไม่ต้องโทร
แม่อยากให้งานนี้ราบรื่น
เราจะสงบครับ
สัญญานะ ทั้งคู่เลยนะ
สัญญาฮะ
ด้วยเกียรติลูกเสือ
จริงๆ ไม่อยากพูดอ่านะเดน
แต่ลูกไม่เคยเป็นลูกเสือด้วยซ้ำ
ที่จริง ผมเคยคิดจะเป็น เพราะติดใจคุกกี้ครับ
นั่นมันพวกเนตรนารี โธ่เอ๊ย
รักลูกจ้ะ อย่ารังแกน้อง โอเค้
โชคดีฮะแม่
ขอบใจ ทำอะไรต่ออะไร ด้วยกันมั่งนะลูก
ทั้งสองคนเลย
เดน ไว้เจอกันจ้ะ
เฮ้ ไปเล่นกันเหอะ
- ฉันไม่ว่าง - ทำไรเหรอ
เรื่องของฉัน ไปซะ
โธ่เอ๊ย นายไปยืนจ้องเธอ นอกบ้านก็ได้น่า
บอกว่าฉันไม่ว่าง ไปซะ
ฉันไม่มีอารมณ์
เห็นไม่มีอารมณ์ทุกทีแหละ
หวัดดี
- เธอซีนะ พวกเพื่อนบ้านมาใหม่ - ผมลูคัส เราเพิ่งย้ายมาฮะ
ไงลูคัส ฉันจูลี่
ยินดีที่รู้จัก จูลี่ พี่ผมชื่อเดน แม่ชื่อซูซาน
- ไหนล่ะ - บนโน้น
อยากรู้จักพี่ผมมั้ย
เดนชอบบรู้คลีนมากกว่า แต่ผม...
ตายละ...ไปก่อนนะ
- แม่ - มานี่เลย
แม่
ปล่อยนะ
ขืนนายกัดฉันอีกที ฉันจะ...
นายมีปัญหาอะไร ไอ้กร๊วก
- ก็นายไม่ยอมเล่นกะฉันเองง่ะ - อ๋อเหรอ
- อยากให้ฉันเล่นกะนายใช่มั้ย - ใช่
ได้เลย ฉันจะเล่นกะนายเดี๋ยวเนี้ย
ไม่
- แม่ต้องยัวะนายบรรลัยแน่ๆ - นายนั่นละผิด
อะไรน่ะ
แป๊บนึง
ช่วยฉันยกหน่อย
โอ้โห ล็อกเพียบเลย
คงกันไม่ให้ใคร ยุ่งกะท่อก๊าซ รึอะไรซักอย่าง
รึไม่ก็เป็นขุมทรัพย์
ไปหากุญแจมาซิ
แถวนี้ไม่มีอ้ะ
ถ้าเป็นขุมทรัพย์ ฉันต้องได้ครึ่งนึง
แค่โพรงเหรอ
เย็นเฉียบ
- นายว่ามันลึกขนาดไหนเนี่ย - ไม่รู้ซี
โอเค
ได้ยินเสียงอะไรมั้ย
พิลึกแฮะ
รึอาจเป็นอุโมงค์ รึอะไรซักอย่าง
ไปไหนอ้ะ
ไม่รู้ซี แต่แบบว่า มันควรต้องมีก้นใช่มั้ย
หวัดดี
อะไร
นายกำลังทำตัว เป็นเด็กอมมือ
บ้าแท้
ฉันไม่มีวันฆ่าใคร นอกซะจากมีคนจ้างฉัน
นายกำลังทำตัว เป็นเด็กอมมือ
- มันทำงั้นได้ไงอ้ะ - ไม่รู้ซี
นายทำไรน่ะ
เปล่าทำ มันติดแหง็กกับอะไรก็ไม่รู้
ตกลง ไม่ได้ฆ่ากันตายใช่มั้ย
ยังก่อน
อ้อ นี่จูลี่
ไงเดน หนุ่มผู้รังเกียจที่นี่
เฮ้ อยากดูโพรงของเรามั้ย
- อะไรนะ - เปล่าหรอก เรา...
เราเจอโพรงๆ นึงที่พื้น แค่นั้นแหละ
งี้เหรอที่เธอทำแก้เซ็ง ตอนอยู่บรู้คลีน
เล่นกับโพรงงั้นเหรอ
คืออะไร
โพรงของเรา
คือเรายังไม่แน่ใจ ว่าจริงๆ มันคืออะไร
ไง ชาร์ลี
แกว่าเป็นไง
ชาร์ลีไม่ชอบโพรงของเธออย่างแรง
เรามองไม่เห็นก้นโพรง
ฉันว่าอาจเป็นแค่ ช่องไว้คลานก็ได้มั้ง
ดูนะ
พิลึกแฮะ
โอเค...
จ๊าบชะมัดเลย
- ถ่ายติดใช่มั้ย - ติด
ไหนบอกซิ เธอคิดว่าเธอจะเห็นอะไร
ยังไม่รู้
อาจเป็นหลุมฝังศพ รึสุสานใต้ดิน รึอะไร
สุสานแห่งเบ็นสันวิลล์เหรอ ฉันไม่มั่นใจแฮะ
ฉันว่าคงเป็นแค่โพรงลึกมากๆ ที่ตาคาร์ลเพี้ยนขุดไว้
คาร์ลเพี้ยนไหน
คนที่เคยอยู่บ้านหลังเนี้ย
ตอนนี้เขาย้ายไปอยู่ที่โรงงาน ทำถุงมือเก่า ที่อีกฟากของเมืองนู่น
เยี่ยม ทีนี้ดูกันดีกว่า ว่าอะไรที่อยู่ในโพรงนั่น มันหน้าตายังไง
- ถ่ายติดใช่มั้ย - ติด
เห็นมั้ย ข้างล่างนั่นไม่มีอะไร
มันก็แค่โพรง
โพรงลึกไม่มีก้น ในห้องใต้ถุนบ้านเรา
มันฟังดูเป็นไงน่ะ
เห็นกันรึเปล่า
ดูตรงนั้น
เห็นมั้ย มีอะไรบางอย่าง
รึอะไรไม่รู้
เหมือนแสงลอด จากรอยร้าวบนผนัง
ไม่ก็เอเลี่ยน
ไม่ก็ไข่
รึไข่เอเลี่ยน
คิดได้ไงน่ะ มันไม่ใช่...
- ไงจ๊ะ - หวัดดีครับ
- เราดูทีวีกันอยู่น่ะครับ - เยี่ยม
- รายการไร - ไม่มีอะไร
โชว์งี่เง่าน่ะ
เรากำลังจะเปลี่ยนช่องพอดี
- นี่จูลี่..บ้านข้างๆ - ไงคะ
- ไงจ๊ะจูลี่จากข้างบ้าน - หวัดดีค่ะ
ฉันซื้ออาหารจีนมาเพียบเลย ทานด้วยกันมั้ย
ขอบคุณ แต่หนูจะกลับแล้วค่ะ
ป่านนี้แม่คงคิดว่า
หนูมาตีซี้กับเพื่อนบ้าน เพื่อประจบขอซื้อยาแล้วละ
ไว้เจอกัน
- ยินดีที่รู้จักค่ะ - ยินดีจ้ะ
บาย ลูคัส
ไว้เจอกันนะจ๊ะ
อยู่เมืองใหญ่ ถ้าจะปลอดภัยกว่าซะมั้งเรา
วันนี้ทั้งวัน ทำไรกันมั่งล่ะ
อ๋อ เราเจอ...
เปล่าครับ
เราแค่ขลุกอยู่ด้วยกัน
- งานใหม่เป็นไงครับ - เยี่ยม เอ๊ะเดี๋ยว
ลูกเพิ่งถาม เกี่ยวกับชีวิตแม่เหรอเนี่ย
อุ๊ยต๊าย
มาอยู่บ้านนอกแค่ 2-3 วัน ดูสิ สุภาพขึ้นตั้งเยอะเลย
เสียงอะไรไม่รู้
ช่างมันน่า
ทำไมต้องตัดวันนี้ด้วยล่ะฮะ
เพราะลูกต้องไปลงทะเบียนเรียน วันนี้จ้ะ
แม่อุตส่าห์แลกเวรที่ ร.พ. เพื่อเรื่องนี้ด้วย
นั่งนิ่งๆ ได้มั้ย เราสายแล้ว
ทีเดน ทำไมไม่ต้องล่ะฮะ
เพราะฉันไม่ต้องเข้า ร.ร.
ที่บังคับให้เด็กต้องนอนกลางวัน กับกินน้ำจากถ้วยใบจิ๋ว
เราก็ไม่ต้องเหมือนกัน ไอ้กร๊วก
นี่ โอเคแม่รู้ว่าเขาไม่ได้จำ มาจากเรื่อง "สป๊อนจ์บ็อบ" แน่
และที่วันนี้ เดนไม่ต้องก็เพราะ กว่าเขาจะต้องลงทะเบียน ก็อาทิตย์หน้า
วันนี้กะจะทำอะไรมั่ง นอกจากสร้างปัญหา
จูลี่จะพาไปตระเวนดูรอบๆ เมืองผีเนี่ย
น่าจะเสียเวลา ซัก 10 นาทีมั้งครับ
4 โมงช่วยถึงบ้านด้วย แม่ต้องไปทำงาน ขอบใจ
ไปเร็วลูก
- พร้อมยัง เสือหนุ่ม - เบ็นสันวิลล์ ระวังให้ดี
โอเค
- ไม่เหมือนบรู้คลีนใช่มั้ย - ไม่ค่อย
เธออยู่ที่นั่นมา ทั้งชีวิตเลยเหรอ
อันที่จริงฉัน..เกิดในควีนส์
แล้วเราก็ย้ายไปฟิลลี่...
บอสตัน ดีซี..แล้วก็กลับไปบรู้คลีน
อ้อแล้ว..รู้สึกจะเคยอยู่ เจอร์ซี่ย์ด้วยมั้ง
ฉันจำไม่ค่อยได้
แล้วงี้ยังห่วงรื้อข้าวของ ออกจากกล่องอยู่อีกเหรอ
ใช่ ทุกครั้งเลย ประมาณว่า...
แม่ฉันมักมั่นใจเสมอ ว่าย้ายบ้านครั้งต่อไป
น่าจะเป็นครั้งสุดท้ายแน่ อะไรเงี้ย
- เค้าดูใจดีนะ - ใช่
แล้วพ่อเธอล่ะ
- ไม่มีหรอก - อ้อ...โทษที
สวนสนุกเหรอ จริงดิ้ เราไปกันมั้ย
ฉันเกลียดที่นั่น อีกอย่าง มันปิดไปแล้ว
สภาพอากาศที่นี่ มันกึ่งร้อนกึ่งหนาว
เหมือนที่เธอเห็น
แต่นอกเหนือจากนั้น มันก็ไม่เลวนัก
ถึง ร.ร.จะน่าเบื่อ
แต่ฉันมั่นใจว่า ร.ร.ที่บรู้คลีน ก็คงพอกันใช่มั้ย
ใช่
อีกทั้งพวกเธอ เป็นเหมือนคนดังอะไรเงี้ย
เพราะคนส่วนใหญ่ชอบย้ายออก จากเบ็นสันวิลล์ ไม่ใช่ย้ายเข้า
จริงดิ้
เบ็นสันวิลล์ เบอร์เก้อร์ รสชาติเป็นไงมั่ง
เป็นไงถ้าเทียบกับ เบอร์เก้อร์ที่บรู้คลีน บอสตันกับฟิลลี่
ก็อร่อยดี
ใช่สิ เพราะแถวนี้ เขาผสมเนื้อกระรอกด้วยนี่
จริงดิ้
อร่อยใช่มั้ย
หน้าถอดสีเชียว ฉันล้อเล่น
นั่น..แฟนเธอ ให้เธอมาเหรอ
ทำไม หึงเหรอ
เพื่อนให้น่ะ
แล้วเพราะอะไร พวกบ้านเธอ ถึงย้ายบ้านกันตลอดเวลาล่ะ
เปล่าหรอก
ปกติคนจะไม่ย้ายไปไหนๆ ทั่วประเทศ โดยไม่มีเหตุผลนะ
ไม่รู้ซี แม่ฉันแค่อยากได้งานดีๆ ทำ
เราแค่อยากเจอที่ดีๆ ที่ลูคัสจะไม่...
ไม่รู้ซี มันไม่มีเหตุผล
ไม่ เดน แม่บอกให้ถึงบ้าน 4 โมง ไม่ใช่เริ่มเดินทาง 4 โมง
ช่วยกลับบ้านด่วนเลย โอเค้
แม่ต้องไปทำงาน
ฟังนะที่รัก แม่ต้องไปทำงานแล้ว
อีกเดี๋ยวเดียวเดนก็มาจ้ะ แม่สัญญา
เพราะงั้น..อ้ออยู่นี่ โอเคนะ
- อย่าซนนะลูก รักลูกจ้ะ - รักแม่ด้วยฮะ
โอเค
ดูซิเป็นนายๆ จะชอบมั้ยเดน
เป็นไรรึเปล่าน่ะ
บ้าเอ๊ย
รอแป๊บนะ
นี่ไม่ตลกนะ
เดน
ฮัลโหล
จูลี่ ไหงมาแอบอยู่มืดๆ งี้ล่ะ
หลบหน้าแฟนใหม่ละซีท่า
กลับกันเถอะ
ฮัลโหล
ผมชื่อลูคัส ทอมป์สันนะ
พระเจ้า
นายเป็นไรของนาย
มันไล่ตามฉัน
อะไร
หุ่นตัวตลก.. ที่นายไว้หลอกให้ฉันกลัวน่ะ
มันพยายามจะขึ้นมาบนนี้
อย่า
เมื่อกี๊มันอยู่ตรงนั้น
มันไล่ตามฉัน
- ตุ๊กตาหุ่นไล่ตามนาย - ตัวที่นายเอามาวางบนเตียงฉัน
ลูคัสนายพูดอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง
ฉันไม่ได้เอาหุ่นตัวตลก ไปวางบนเตียงนาย
นายทำ
ถ้าเผื่อฉันคิด ฉันก็อาจทำ แต่นี่ฉันไม่ได้คิด
มัน..มันอยู่ตรงนั้น
บนบันไดเหรอ
บนเตียงฉัน ฉันเลยเอาไปวางบนเตียงนาย จะให้นายกลัว
แต่แล้วมันก็ไปอยู่ข้างล่าง
โอเค รู้อะไรมั้ย...
สมองนายคิดเรื่องอะไร ประหลาดๆ เพียบ
ที่ฉันไม่อยากรับรู้ด้วยซ้ำไป
แต่ยังไงซะ ตัวตลกก็หายไปแล้ว
มันยังอยู่ข้างล่าง ตรงไหนซักแห่ง
โอเค งั้นไปดูกัน
เมื่อกี๊อยู่ในเนี้ย
รู้อะไรมั้ย นายทำฉันเสียเวลาเปล่า
ข้างล่างนี่ ไม่มีอะไรเลย
นั่นใครอ้ะ
เธอใช่เพื่อนนายรึเปล่า
ฉันไม่มีเพื่อนซักกะคน
เฮ้สาวน้อย เธอ..
หลงทาง รึอะไรรึเปล่า
หนูไม่อยากตาย
เดน เราอยู่ข้างล่างนี่ดีกว่ามั้ย
ฮัลโหล
นายปิดมันรึยัง ตอนกลับเข้าบ้าน
ฉันจำไม่ได้
นั่นมันความฝันน่า
นั่นใช่มั้ยเขา
เมื่อกี๊เห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ วิ่งผ่านมามั่งมั้ยฮะ
- เงียบเหอะ - เด็กผู้หญิงเหรอ
น้ำตาเธอไหลออกมา เป็นเลือดด้วย
- ว่าไง - เธอแต่งหน้าให้ดูสยองน่ะ
ไม่มีอะไรหรอก
- ไม่มีอะไร ขอบใจ - ไงจ๊ะเดน
ฉันจะไปดูข้างบน
หุบปาก
เรื่องเด็กผู้หญิงนั่น มันยังไงเหรอ
- พวกเธอรู้จักเค้ารึเปล่า - ไม่
ตัวตลกนั่น ผมก็ไม่รู้จักเหมือนกัน
- ตัวตลกอะไร - เปล่าหรอก เขา...
เมื่อคืนเขาฝัน แล้วเลยตกใจกลัว
เขาฝังใจกับ พวกตุ๊กตาหุ่นตัวตลก
เปล่า ผมเปล่า
แต่เด็กผู้หญิงคนนั้น...เค้า...
เค้าอยู่ในบ้านนี้งั้นเหรอ
เค้าบอกว่า เค้าไม่อยากตายฮะ
รู้มั้ย...
นายไม่จำเป็นต้องตอบ ทุกคำถามก็ได้
โทษที ฉันไม่มีอารมณ์
เดน
- ฮัลโหล - เดน ได้โปรด
เค้าต้องอยู่ในนั้น ถูกมั้ย
เดน ปิดมัน
นายบ้ารึไง
ไม่รู้ซี เราเห็นกันหมดใช่มั้ย
ถ้าหมายถึงเด็กผู้หญิง
ที่เพิ่งคลานลงไปในโพรง ที่ไม่มีก้นใต้บ้านเธอละก็ ใช่
ฉันคิดว่าเราเห็นกันหมด
มันคล้ายๆ พวกทางผ่าน สำหรับคนตายแล้ว
แล้วเรื่องไรเด็กคนนั้น ต้องอยู่ข้างล่างล่ะ
ฉันอยากรู้ว่าทำไม เค้าถึงตามฉัน เข้าไปในห้องน้ำ ในร้านอาหารมากกว่า
- อาจเป็นโพรงข้ามมิติก็ได้ - อะไรนะ
โพรงข้ามมิติ
เหมือนประตูผ่าน ระหว่าง 2 ภพอะไรเงี้ย
- พับผ่าสิ - อะไร
นายต้องเลิกอ่านหนังสือ มากไปซะที นายจะกลายเป็นไอ้เพี้ยนแล้วเนี่ย
คนส่งพิซซ่าน่ะ
ขอบคุณ
มีไรยัง
ยัง
- แม่จะกลับเมื่อไหร่เนี่ย - เที่ยงคืนนู่น
- เราน่าจะโทรหาแม่ - ไม่ ไม่เข้าท่าแน่
จริงๆ ขืนนายพลั้งปากอะไร
แม่คงสติแตก แล้วให้เราเก็บข้าวของกัน คืนนี้เลยแน่
งั้นก็ดีสิ
นายก็โอเคไม่ใช่เหรอ
ใช่มั้ย
ใช่ แต่ว่า...
ฉันว่าเราควร แบบว่า
ดูให้รู้ก่อนว่าเราเจออะไร ก่อนที่จะพูด
ฉันรู้พวกเธอเจออะไร
พวกเธอเจอประตูสู่นรก อยู่ใต้บ้านพวกเธอ
และนั่นจ๊าบสุดๆ
เป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย
รู้แล้ว ถึงบอกแม่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีใช่มั้ย
ใช่ เยี่ยม
ฟังนะ นี่ดึกแล้ว
เพราะงั้น อย่าอยู่ข้างล่างนี่ อีกนานนัก โอเค้
เธอก็ด้วยจ้ะ ควรกลับบ้านซะทีนะ
เก็บกวาดด้วยเดน
โธ่ถัง
ทำไงต่อล่ะเรา
ไม่มั้งฉันว่า
ถ้าเกิดคืนนี้ ยัยเด็กนั่น เข้ามาในห้องฉันล่ะ
ฉันว่าเราควรจะล็อกมันอย่างเดิม
นายเอากุญแจไปไว้ไหนหมด
ฉันไม่ได้แตะด้วยซ้ำ
งั้นมันหายไปไหน
รู้มั้ย...
ก่อนพวกเธอย้ายมานี่ ชีวิตมันช่างน่าเบื่อสิ้นดี
ฉันไปดีกว่า
ไว้เจอกัน
แม่ครับ
เด็กๆ จ๊ะ
นี่คุณหมอนิวแมน เราทำงานอยู่ รพ.เดียวกันจ้ะ
เทรวิสเถอะ
- หวัดดีฮะ - หวัดดี
ไปทำอะไรกัน อยู่ข้างล่างเหรอ
เล่นเกมรบรึไง
ครับ ประมาณนั้น...
แต่อันที่จริง นี่เลยเวลานอนเรา มากแล้วใช่มั้ยครับ แม่ที่รัก
จะทานขนมอะไรเล่นๆ ก่อนเข้านอนมั้ยจ๊ะ
หิวกันรึเปล่า
เอาละงั้นราตรีสวัสดิ์ รักลูกจ้ะ
- ฝันดีที่รัก - ดีใจที่เจอนะ
ฉันต้องขอโทษด้วยเรื่องเดน
แกแค่ไม่ชินกับความคิด เรื่องที่ฉัน...
ไม่ต้องอธิบายก็ได้ ผมเข้าใจ
คือ..พ่อเขาไม่ค่อยดีนัก
เราแต่งงานกันไวไป
ทั้งฉันทนอยู่กับเขานานเกิน และ...
ซูซาน...ช่างมันเถอะ
ฉันเลยลงไปข้างล่างไปเจอเขา แอบอยู่ในเครื่องเอ็มอาร์ไอ
เป็นวิธีทำให้หมอประทับใจ ที่เยี่ยมมาก
นายว่าแม่จะแต่งงานกับเขามั้ย
เงียบเหอะ
หวัดดี
เดน
- เดน - แป๊บนึง
- ไง - มีอะไร
ฉันเห็นแม่เธอ เพิ่งออกไป กลัวแทบแย่
ว่าพวกเธอ จะไม่ยอมรอฉัน
วันนี้ฉันไม่อยากยุ่งกับมันเท่าไหร่ รู้มั้ย
ไหงงั้นล่ะ
ไม่รู้ซี แค่ไม่อยาก
เธอลืมรึไง นี่มันเมืองอะไร
ไม่งั้นแถวนี้ จะมีอะไรอื่นให้เราทำล่ะ
ฉันว่าพวกเธอ มาดูนี่ดีกว่า
อาจจะฝีมือแม่
ใช่ หยั่งกะแม่จะจับมันเลื่อนไปมานักนี่
รึไม่ซาตานก็รมณ์เสีย ที่พวกเธอ ไปกีดขวางประตูนรกของเขา
เขาแข็งแรงน่าดูแหงๆ
ของเธอเหรอ
เปล่า
ดูซิว่าซาตาน จะทำไงกับตะปู
ไหน ทีนี้ทำไรต่อ
ฉันอยากรู้ว่า ทำไมโพรงนี่ ถึงมาอยู่ในห้องใต้ดินบ้านฉัน
คน..พิลึกๆ ที่เธอบอกว่าเคยอยู่ที่เนี่ย เฟร็ดดี้ผีบ้านั่น...
- คาร์ลจอมเพี้ยน - นั่นละ
โรงงานถุงมืออยู่ที่ไหน
มันโดนล็อก
- หวัดดี - กลับบ้านเหอะ
มีคนเคยทำงั้นมาก่อน
ใช่ แถมคนทำ ก็หาเรื่องใส่ตัวตลอดด้วย
นี่มันเบ็นสันวิลล์
ไม่มีใครแจ้ง ตร. มาจับเราหรอกน่า
แล้วเธอรู้ได้ไงว่า เราจะต้องไปตรงไหนกัน
เบ็นสันวิลล์ คือสนามเด็กเล่นของฉัน
โอเค แล้วคนชื่อเฟร็ดดี้ผีบ้านั่น...
- คาร์ลจอมเพี้ยน - เออ นั่นละ
เขา..เขาสติไม่ดีใช่มั้ย
งั้นมั้ง
ทีแรกเขาก็ปกติดี แต่แล้ว...
ไม่รู้ซี แบบว่า...อยู่ๆ เขาก็ต๊อง
เราได้ยินเสียงเขาหวีดดัง มาจากข้างบ้าน
แล้ววันนึง...
เขาก็หายตัว และย้ายมาอยู่ที่นี่
คาร์ลจอมเพี้ยนนี่ คงชอบหนาวๆ แน่เลย
ใช้ไฟมหาศาลนะนั่น
- นั่นเหรอเขา - ใช่
คาร์ล
หวัดดี
หนูคือจูลี่
จำได้มั้ย
- หนูเคย... - ได้ จำได้
ขอโทษจริงๆ ที่มารบกวนคุณแบบนี้
เราแค่ต้องถาม เกี่ยวกับเรื่องบ้านเก่าคุณ
- มันทำไม - กลับเหอะ
ผม..ผมเดน
ตอนนี้ผมอยู่ที่บ้านหลังนั้น
เรา...เจอโพรงของคุณ และ...
- นายงัดกุญแจออกรึเปล่า - ครับ
นายเอากุญแจออกไม่ได้
เราแค่พยายามเดา ว่ามันไปสุดที่ไหน
รึมีอะไร ข้างใต้นั้น
ความชั่วร้ายไง
มันเห็นนายแล้วใช่มั้ย
- ใช่มั้ย - เปล่า เราเห็นเด็กผู้หญิงคนนึงโอเค้
- คุณเบาใจได้ - ไม่นะ
มันเห็นนายแล้ว
นายไม่น่าทำแบบนั้น นายไม่น่าเปิดมัน
พับผ่าสิ นายไปเปิดมันทำไม
ฟังนะ เราแค่อยากรู้ว่า
คุณขุดมันไว้รึเปล่า
- แล้วเอาไว้ทำไร - ไม่มีใครขุดโพรงนั่น
โพรงมันมีอยู่ มาตั้งแต่โลกถือกำเนิด
และตอนนี้ มันจะต้องมาตามล่าเรา
สิ่งชั่วร้าย จะมาตามล่าเราทุกคน
- มันจะตามล่าเธอ - เดน เดน
และมันจะฆ่านาย
- โอเค - มันจะตามล่าเราทุกคน
ทุกคน
มันจะมาตามล่าฉัน
สิ่งชั่วร้ายจะมาเหรอ
แปลว่าไร
ไม่รู้ซี
เราไม่น่าไปคุยกะเขาเล้ย
วันนี้ทำไรกันมั่งจ๊ะ
เตร็ดเตร่ครับ
เหรอ แล้วสนุกมั้ย
ดูเหมือนมีแม่พูด อยู่คนเดียวนะเนี่ย
ลูกจะรู้สึกยังไงมั้ย
ถ้าต้องอยู่บ้านกันเอง ซักวันรึ 2 วัน อะไรเงี้ย
แย่
คือ...แม่มี...แม่ได้รับข้อเสนอ
ให้ไปฝึกงานที่ ร.พ.ที่อยู่นอกเมือง
คือมันจะมีใบรับรอง ที่ช่วยให้แม่ ทำเงินได้มากขึ้นน่ะ
เรามีเงินพออยู่แล้วฮะ
ไม่แล้ว เพราะพักหลังนี่ ลูกกินจุมากที่รัก
หมอคนนั้นไปด้วยรึเปล่าครับ
แม่เชื่อว่าเขา ก็คงอยู่ที่นั่นจ้ะ
เราอยู่ได้
แม่ไปสนุกกันให้ช่ำเถอะครับ
มีคนอื่นๆ จาก รพ.เราไปด้วย เดน
- ใช่ - ถูกต้อง
ไหงผมไปด้วยไม่ได้ฮะ
เพราะเขาให้ไปได้แค่ จนท.ของ รพ.จ้ะลูก
อีกอย่าง แม่ต้องการ มีคนเฝ้าบ้านแทนแม่
ผมไม่อยากเฝ้าหรอกฮะบ้าน
เพราะมันมี...
- เป็นไร - เปล่าครับ
เราอยู่ได้ ขอให้สนุก
จะให้แม่อยู่ก็ได้นะ เดน
ผมไม่อยากให้แม่อยู่ครับ
แต่ก็ไม่อยากให้แม่ไปด้วยเหมือนกัน
แล้วนี่แม่ควรจะทำไงดีเนี่ย
ผมไม่เข้าใจจริงๆ
หลังจากเรื่องทุกอย่าง ที่เกิดขึ้นกับ...
หลังจากเรื่องที่เกิดกับลูคัส มันแบบว่า...
ไม่ใช่ผู้ชายทุกคน จะเหมือนพ่อของลูก
แม่รู้ได้ไงครับ
เพราะลูกไม่เหมือน
เพราะลูกไม่เหมือนเขา ที่รัก
เราจะกลัวไปตลอดไม่ได้ โอเค้
ผมไม่ได้กลัว
ฉันยังไม่เสร็จ
ยังก่อน
ยังไม่จบโว้ย
ไม่
ถ้าตอบว่า "ใช่" กับคำถามใดก็ตามในชุดนี้
จงรีบไปปรึกษาแพทย์ รึเภสัชกร...
- หาอะไรเหรอ - สมุดสเก็ตช์ภาพ
นายพกไปด้วย ตอนไปเจอคาร์ล
อยู่นี่นะ
หวัดดี
เขาเผ่นไปแล้วจริงเหรอ
แน่ใจนะ
แน่
บางทีเราควรคิดเรื่องอื่น ซักพักดีกว่ามั้ย
ไปว่ายน้ำกัน ที่บ้านฉันก็ได้
โดดลงมาสิ ลูคัส
ลืมเรื่องนั้นกัน ซักครู่เถอะน่า
นี่มันดูคล้ายๆ มือๆ นึง
มือใคร
เร็ว มาโดดน้ำแข่งกันดีกว่า
ลากพี่ชายเธอมาด้วย เร็วเข้า
เยี่ยม
ใครน้ำกระจายดังสุด คนนั้นชนะ
มาเร็ว
น่ารักมาก
พร้อมยัง
- นายเห็นป่าว - เจ๋งมากเกลอ
มาเร็วเดน มันจะได้ช่วยให้เธอ
เลิกกลุ้มเรื่องโพรงนั่นไง
ฉันไม่ได้กลุ้ม ฉันแค่พยายามเดาให้ออก
เลิกจ้องมัน แล้วมาเล่นได้แล้ว ไม่งั้นก็กลับไปโดดโพรงของเธอไป๊
รึว่าเธอกลัวแพ้
เจ๋งมาก
เมื่อกี๊ใครอ้ะ
ไม่มีนี่
สงสัยคงพ่อฉันน่ะ
เหรอ
โธ่ ชาร์ลี
เกือบหัวใจวายแน่ะฉัน
ลูคัส
ไม่ต้องกลัว ๆ
เป็นไรรึเปล่า
ตัวตลกอยู่ในน้ำ
หุ่นนั่นน่ะ
มันอยู่ในสระ มัน..มันลากฉัน
มันพยายามดึงฉัน ลงไปในโพรง
บ้าน่า เท้านาย...
เท้านายคงไปติดตะแกรงมากกว่าน่า
เปล่า มันอยู่ในน้ำ
มันคว้าฉัน
มันดึงฉัน
ไม่ยอมปล่อย
ฉันพาเขากลับบ้านก่อน
ฉันเสียใจด้วย ลูคัส
- ฮัลโหล - เฮ้ เขาเป็นไงบ้าง
อ๋อเขา..หลับไปตั้งแต่เรากลับมานี่
ให้ฉันช่วยอะไรมั้ย
ไม่ละ คงไม่ต้อง
ฉันจะปล่อยให้เขานอน จะนั่งเฝ้าเขาซักพัก
ถ้าต้องการอะไร โทรบอกฉันโอเค้
ได้ ขอบใจ บาย
มีคนเข้ามาในบ้าน
รอนี่
เดน
เฮ้หนู เธอชื่ออะไร
ลูคัส
ลงมานี่หน่อยได้มั้ย ลูคัส
เธอรึเปล่าที่โทรไป
สงสัยพี่ชายผมมั้งฮะ
เขาบอกว่า มีคนเข้ามาในบ้าน
พี่เธอบอกรึเปล่า ว่าเป็นใคร
ฉันตามหาคนๆ นี้อยู่
คนทางขวามือน่ะ
ฉันไม่อยากให้เค้าเจ็บตัว
เธอว่านั่นใช่คนที่ พี่ชายเธอเห็นรึเปล่า
- พระเจ้า - ฉันบอกให้นายอยู่ตรงนี้ไง
- เขาอยู่ข้างล่าง - อะไรนะ
เขาให้นี่ฉัน
- จะไปไหนน่ะ - คิดว่าที่ไหนล่ะ
นายบอกว่าตะปูจะเอาอยู่
นายบอกพวกนั้น จะไม่มีทางขึ้นมาได้อีก
ของฉันมันขาด
พ่อคะ
อย่าให้เขาเข้าใกล้เธอนะ
เขาบังคับให้เราเข้านอนแน่
ฉันยังอยากอยู่เล่นต่อ
จูลี่
อย่าไป จูลี่ ช่วยฉันด้วย
จูลี่
เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ เธอไม่มีตัวตน
เธอ..เธอตายแล้ว เป็นไปไม่ได้
ใคร
แอนนี่...แอนนี่ สมิธ
เราเคยสนิทกัน ทำอะไรต่ออะไรด้วยกัน
แล้วไงต่อ
ฉันปล่อยให้เธอร่วง
- จูลี่ - รู้แล้วว่าฉันต้องทำอะไร
นายรออยู่ในบ้าน
ฉันไม่อยากอยู่ในบ้าน
งั้นอยู่ในสนามแทน
แอนนี่
จูลี่
ทำอะไรน่ะจูลี่
จูลี่
พระเจ้า
เธอโตขึ้นนะจูลี่
ฉันรู้
ฉันขอโทษ
ช่างมัน
เราอยู่สู๊งสูง เหมือนตอนโน้นเลย
เธอปล่อยฉันร่วง
เปล่า
จับฉันไว้
แอนนี่ จับไว้
เธอน่าจะช่วยฉัน
ฉันรู้ ฉันเองก็อยาก
แต่เธอเปล่า เธอเอาแต่นั่งร้องไห้
แม้กระทั่งตอนตำรวจได้ยินเรา ตอนเขาร่วงลงไป
ฉันพยายาม แต่ไม่สำเร็จ
เธอปล่อยให้ฉันตาย
ฉันกลัว
ฉันกลัวสุดๆ
- เธอไม่กลัวอีกแล้วใช่มั้ย - ไม่
ไม่แล้ว
ดีมาก
จูลี่
ลาก่อนจูลี่
ลูคัส
เดน
- นายอยู่ไหน - ในห้องใต้ดิน มาเร็ว
- เดน - ฉันอยู่นี่
ฉันตามหานายซะทั่ว
คิดจะไปไหนไม่ทราบ
อย่านะ
นายมันเด็กเลว
ฉันเกลียดตัวตลกชะมัด
ฉันว่ามันเหมือนๆ อะไรก็ตามที่เรากลัว
อะไร
เหมือนเรามองลงไปในโพรง และมันอ่านใจเราออก
มันทำให้ความกลัวของเรา กลายเป็นจริง...
ไม่รู้ซี ลูคัสกลัวตัวตลก
ส่วนเธอ...คือเรื่องที่เกิดกับ แอนนี่กับ ตร.คนนั้น
แล้วเธอล่ะ
ฉัน...ก็บอกแล้วไง ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
แต่แบบว่า พวกนายก็หายกลัวแล้วนี่ ใช่มั้ย
ไม่แล้ว แต่ไงๆ คืนนี้ฉันก็ไม่อยากนอนนี่
พวกเธอไปบ้านฉันก็ได้
พ่อแม่ฉันไม่ว่าหรอก
เยี่ยม ขอผมไปหยิบของแป๊บนึง โอเค้
คงเพราะงี้แน่ คาร์ลถึงได้วาดดวงไฟเพียบ
กับทำไมเขาถึงพูดถึงสิ่งชั่วร้าย
ทำไมเธอมีภาพวาดของคาร์ล กระจายเต็มพื้นเลยล่ะ
กะว่ามันจะช่วยให้ฉัน เห็นเยอะขึ้นแต่...
ฉันเดาไม่ยักออก
เพราะนี่ น่าจะต่อตรงนี้แต่แล้ว... ไม่รู้ซี
ถ้าเป็นข้างล่างนี่ล่ะ
ใช่ๆ เข้าเค้า
บางทีนี่อาจจะ...ตรงนั้น เธอว่ามั้ย
แล้วมือล่ะ
ใช่เลย ใช่
ใช่มั้ย
ไม่ อย่า
มันดูเหมือน...
- ผู้ชายตัวเบ้อเริ่ม กำลังลากเด็กผู้ชาย - ลูคัส
ลูคัส
มีอะไร ลูคัสอยู่ไหน
- พ่อฉันจับเขาไปแล้ว - อะไรนะ
ลูคัส
- เดน เกิดอะไรขึ้น - ฉันผิดเอง
เขาจับลูคัสลงไปข้างล่างนั่น ฉันต้องไปช่วยเขา
อะไรนะ
ข้างล่างนั่นมันไม่มีก้น จำได้มั้ย
มันต้องมีบางอย่าง
ไหนเธอบอก เธอไม่มีพ่อไง
ไม่มี ฉันมีแต่ คนงี่เง่าติดคุกอยู่เจอร์ซี่ย์
เพราะเขาขี้เมา จับเราซ้อมปางตายทุกคืน
เขาอยู่ในนั้นมาตั้งแต่ ลูคัสยังเด็กๆ เพราะงั้น...
ที่ลูคัสรู้คือทุกครั้ง ที่เราได้รับ จ.ม.จากคุก
นั่นแปลว่า เราต้องย้ายบ้านหนี
ฉันงง
ถ้าเขาอยู่ในคุก แล้วเขาจะมานี่ได้ไง
เดาว่าทีนี้เรารู้แล้ว ฉันกลัวอะไรใช่มั้ย
เดน
- เดน - ลูคัส
เดน เขาอยู่ข้างหลังนาย
- ว่าไงนะ - เขาอยู่ข้างหลัง
ไอ้หนู
ไอ้หนู...
ลูคัส
รู้ได้ไง ว่าฉันอยู่ในนี้
เพราะมันคือที่ๆ ฉันมักมาแอบ เวลาฉันกลัว
ไหนนายบอก นายไม่กลัวอะไรเลยไง
ฉันโกหก
งั้นนายก็ไม่น่ามา
ไหงงั้น
เพราะเขาต้องการแบบเนี้ย
เขาบอกที่เขาพาฉันมา ก็เพื่อให้นาย ตามลงมาที่นี่
อยู่ที่ไหนกัน
ฉันว่าคาร์ลจอมเพี้ยนพูดถูก
- มันฆ่าเราแน่ๆ - มองฉันนี่
ฉันไม่มีวันยอมเด็ดขาด โอเค้
โอเค
ไอ้หนู แกมันวอนหาเรื่องเอง
ฉันจะสั่งสอนแกให้เข็ดหลาบ
อย่ามายุ่งกะเรา
เดน
- ไป - นายจะทำอะไร
- ปีนไปเรื่อยๆ อย่าหยุด - ว่าไงนะ
ไป
บ้านขอต้อนรับ
ฉันรู้ว่าแก ต้องไปซ่อนในตู้ใบนั้นแน่ๆ
เหมือนตอนที่แกปล่อยให้น้อง โดนซ้อมแทนแก
นั่นไม่จริง
จำแขนนี่ได้มั้ย
ได้ยินเสียงกระดูกหัก ดังกร๊อบมั้ย
ผมไม่รู้ ว่าพ่อจะทำอะไร
ไม่คิดว่าพ่อ จะทำร้ายเขา
แกรู้ แต่แกกลัว
ผมไม่ได้กลัวพ่อ
ถ้าเป็นจริงแบบนั้น เราคงไม่อยู่ตรงนี้
แกกลัวมาตลอดชีวิต
ไม่แล้ว
เพราะตอนนี้ พ่อทำร้ายผมไม่ได้แล้ว
บอกซิไอ้หนู เจ็บมั้ย
ผมรู้ พ่อไม่ได้ตัวใหญ่ขนาดนี้
ที่พ่อดูตัวใหญ่ เพราะตัวผมเล็กนิดเดียว
เพราะงั้น พ่อถึงตามล่าเรา เพราะใจพ่อเหี้ยม
แต่จริงๆ พ่อแค่กลัว
พ่อกลัวคนอื่นๆ ทุกคนใช่มั้ยล่ะ
ฉันดูกลัวงั้นเหรอ
แล้วผมล่ะ
ความกลัวของแก กำลังถดถอยลง ไอ้หนู
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้ามันหมดไป
ก็คอยดูกัน
นั่นไง
ลูกไม้หล่นใต้ต้นจริงๆ
ผมไม่มีอะไรเหมือนพ่อ
ไม่ ไม่...
เดน
ปีนเก่งมากไอ้น้อง
ขอบใจ
เธอโอเคนะ
เขาไปแล้ว นายไม่ต้องกังวลแล้ว
ใช่
ใครไปไหนจ๊ะ
เปล่าครับ เราแค่คุยเรื่อยเปื่อยน่ะ
ใช่
- แล้วนี่อะไร - อ๋อ โพรงอะไรไม่รู้
- โพรงงั้นเหรอ - เดี๋ยวฮะ
อะไรเนี่ย
มัน...
แค่ช่องไว้คลานเล่นน่ะครับ
อาจมีไว้เพื่อไม่ให้เด็กเล็กๆ ออกไปเล่นซน
ใช่ ปิดซะดีกว่า มันไม่ปลอดภัยเท่าไหร่
เอาละ ตกลงคิดจะทำอะไรกันต่อเนี่ย
เรากำลังกะจะ
เล่นบาสตอนเที่ยงคืนครับ
แต่ผมว่า ลูคัสคงกลัวถูกผมถล่มยับแน่ๆ
แม่ว่า ฟังดูเหมือนท้านะนั่น
ได้ ฉันรับท้า
งี้เราจับคู่ดีมั้ย เธอคู่ฉัน
ผู้ชายแข่งกับผู้หญิงมั้ย
- ได้เลยค่ะ - วิเศษ
เอาละเริ่มเหอะ
แม่กลัวอะไรบ้างรึเปล่าฮะ
แบบอะไรที่แม่คิดว่า น่ากลัวที่สุด
อย่างเช่นไดโนเสาร์ รึแมงมุม รึไข่เอเลี่ยน
พวกนั้นก็ฟังดูน่ากลัวอ่านะ
แต่ต้องยอมรับว่า สมัยแม่เด็กๆ...
แม่กลัวตัวอสุรกายน่าดู และแม่ชอบคิดว่า มันอยู่ใต้เตียงแม่